Łeba nad morzem oraz inne miejscowości

wczasy, wakacje, urlop

 

Pelplin

21 październik 2011r.

W 1258 r. książę Sambor II, pan na grodzie tczewskim, sprowadził z Doberanu w Meklemburgii konwent cysterski i osadził go w Pogódkach pod Skarszewami. Przywilejem z 2 11274 r., wystawionym w Świeciu nadana została temuż konwentowi przez księcia Mściwuja II wieś Pelplin z okolicą i do niej przeniósł się on w dwa lata później. Od tego momentu rozpoczęła się budowa zespołu budynków klasztornych, które zgrupowano nad korytem rzeki Wierzycy, wielce przydatnej gospodarce konwentu. Klasztor wzniesiono opierając się na ustalonym u cystersów schemacie urbanistyczno-architektonicznym. Ośrodek ideowy całego założenia tworzył w nim kościół, wyróżniający się w związku z tym wielkością i ozdobnością oraz bogatym wyposażeniem. W czasie od XIV do XVI w. powstała monumentalna trójnawowa bazylika z dwunawowym halowym transeptem, należąca do najokazalszych na ziemiach polskich. Zamknięte prosto ściany korpusów wschodniego i zachodniego flankuje po parze ośmiobocz-nych wieżyczek, ponad które wystrzelają ozdobne szczyty, stanowiące zasłony dachów. Niepospolitym dziełem architektoniczno-plastycznym jest XIV-wieczny portal północny, wykonany z cegły i sztucznego kamienia. Jego interesująca dekoracja figuralna tworzy wraz z płaskimi ornamentami arkadkowymi i roślinnymi ostrołuczną oprawę tympanonu (= pokryte rzeźbą pole nad nadprożem portalu).