Łeba nad morzem oraz inne miejscowości

wczasy, wakacje, urlop

Klimat i roślinnośc Pomorza Gdańskiego

07 czerwca 2012r.

Klimat województwa gdańskiego kształtuje się pod wyraźnym wpływem oceanicznym. Decyduje o tym nadmorskie położenie i rzeźba terenu, która pozwala wpływom morskim na dalekie i swobodne przenikanie w głąb Pojezierza niziną Zuław i doliną Wisły. Innym momentem różnicującym zjawiska Klimatyczne jest znaczna rozpiętość wysokości (od 0 m npńi. w pasie nadmorskim do 331 m w okolicy Kartuz), wywierająca wpływ zwłaszcza na opady. Z powyższego zestawienia wynika, że klimat Pojezierzy różni się od klimatu wybrzeża większą rozpiętością roczną temperatur, co nadaje mu piętno bardziej kontynentalne, podczas gdy strefa nadbrzeżna posiada klimat o cechach oceanicznych bardziej łagodny. Odrębność klimatyczna tych krain zaznacza się również b. silnie w stosunkach opadowych, ściśle uzależnionych od rzeźby: im teren wyżej wzniesiony tym więcej ma opadów. Z tego n^zględu Pojezierza i Wysoczyzną Elbląska będą miały większe opady roczne (600—750 mm) niż niziny nadmorskie, delta i dolina Wisły (450—550 mm). Ta ostatnia należy do obszarów najsuchszych w Polsce (rośliny stepowe na stokach doliny np. w okolicy Białej Góry). Trudno nie wspomnieć jeszcze o jednym elemencie klimatycznym tak b. charakterystycznym, zwłaszcza dla wybrzeża, jakim jest wiatr. Nad morzem czuje się wiatr na każdym kroku, czy to w piętrzących się szarozielonych falach Bałtyku, czy to w wyciągniętych ku wschodowi konarach samotnej sosny, czy w wędrujących piaskach i potężnych wydmach. Wiatry wieją tu w ciągu całego roku, z mniejszą szybkością latem, z wielką siłą jesienią i zimą. Przeważają wiatry oceaniczne: zimą — pd.-zach., latem pn.-zach. lub zach., z przewagą wiatrów pn. i pn.-zach. w Zatoce Gdańskiej. 15 Wyodrębniają się tu zatem dwie krainy klimatyczne: 1) bałtycka, o cechach wybitnie oceanicznych i 2) pojezierna o cechach kontynentalnych. IV. Świat roślinny i zwierzęcy Obecna szata roślinna jak i świat zwierzęcy zaczęły się na tych ziemiach kształtować dopiero po ustąpieniu lodowca, tj. ok. 13 000 lat temu. Klimat i środowisko geograficzne decydowały 0 ich rozwoju. Wraz ze zmianą klimatu ginęły jedne gatunki, wkraczały i opanowywały teren — nowe. Niektórym udało się przystosować do zmienionych warunków i przetrwać do dziś jako tzw. relikty. Jednocześnie z wycofywaniem się lodowca wkraczała od południa tundra z właściwym sobie zespołem roślin (mchy, porosty, brzoza karłowata) i zwierzęta (renifer, lis polarny). Panował klimat zimny, arktyczny. Z tego okresu pozostała do dziś jako relikt glacjalny brzoza karłowata (Betula nana), której stanowisko zachowało się w Liniach koło Torunia. Klimat powoli się ocieplał, zaczęły się tworzyć lasy, najpierw brzozowe (klimat subarktyczny), potem sosnowe. Klimat stał się wybitnie kontynentalny z gorącym suchym latem i mroźną zimą. W tym czasie przywędrowały na Pomorze znad Morza Czarnego zielone rośliny stepowe tzw. pontyjskie. Niektóre z nich, jak miłek wiosenny, ostnica pierzasta zachowały się wyspowo na stromych zboczach doliny ] Wisły (gleba ciepła i sucha) i stanowią dziś rezerwat przyrody (Biała Góra). Człowiek, chociaż już stały mieszkaniec tych stron, nie wpływał jeszcze na zmianę krajobrazu roślinnego. Okres ten wybitnie zadecydował o dalszym rozwoju fauny. Zjawiło się dużo form stepowych (suseł, nornica). Dalsze zmiany stosunków klimatycznych, a tym samym i roślinnych, stoją w związku z historią pra-Bałtyku, który otrzymując połączenie z Atlantykiem przekształcił się z zamkniętego jeziora (Ancylus) w otwarte morze (Litoryna). Odtąd wilgotne 1 ciepłe wpływy oceaniczne łatwiej mogły docierać na Pomo- 16 rze (klimat atlantycki), co sprowadziło wiele elementów atlantyckich, do dziś dnia stanowiących poważny składnik naszej flory i fauny. Jest to okres panowania lasów mieszanych z przewagą dębu obok sosny, wiązu, lipy i in. Gatunki zwierząt stepowych wycofują się, ustępując miejsca zwierzętom leśnym, jak tur, żubr, niedźwiedź, łoś, sarna, jeleń, żbik, bóbr i in. Jest to drugi okres, który miał szczególnie doniosłe znaczenie w historii rozwoju obecnego świata roślin i zwierząt, w tym bowiem okresie ukształtowało się jego dzisiejsze oblicze. W tym czasie człowiek na dobre już gospodaruje na Pomorzu, karczuje lasy, rozszerza uprawę pól, zwłaszcza w następnym nieco suchszym okresie (klimat sub-borealny — epoka brązu), gdy znów wróciło panowanie sosny w lasach mieszanych. Później (ok. 4000 lat temu) klimat się pogarsza, staje się chłodniejszy i bardziej wilgotny (subatlantycki). Z zachodu przychodzi buk z całym zespołem roślin, które i dziś mu towarzyszą w bukowych i mieszanych lasach Pojezierza Kaszubskiego i Powiśla. Jest to okres panowania lasów bukowych. Zaludnienie Pomorza wzrasta, a gospodarka człowieka nie pozostaje bez wpływu na szatę roślinną, a zwłaszcza na świat zwierzęcy. Wreszcie okres historyczny (od epoki żelaza) cechuje wzrost kontynentalizmu i w związku z tym następuje wycofanie się buka. Bardzo intensywna niszcząca działalność człowieka doprowadziła do całkowitego przekształcenia lasów pierwotnych 1 ich zaniku. Akcja zalesiania datuje się od bardzo niedawna, i bo od stu kilkudziesięciu lat. Współczesna roślinność Pomorza charakteryzuje się dużym bogactwem sosny, występującej bądź w drzewostanach czystych (bory sosnowe), bądź w mieszanych z bukiem lub świerkiem, drzewem typowym dla Pojezierza Mazurskiego.

ocena 3,8/5 (na podstawie 10 ocen)

Tylko dobre pokoje nad morzem w nadmorskich kurortach.
przyroda, wybrzeże, klimat