Łeba nad morzem oraz inne miejscowości

wczasy, wakacje, urlop

Słowiński Park Narodowy

21 października 2011r.

W jednym z dzienników warszawskich ukazała się w grudniu 1977 r. następująca notatka: Słowiński Park Narodowy jeden z trzech w Polsce, a zaledwie 118 na świecie - uznany został w tym roku przez międzynarodową Radę Koordynacyjną UNESCO - światowym rezerwatem biosfery. Takie rezerwaty, tworzone przez UNESCO w ramach programu ..Człowiek i biosfera" mają... stanowić ..teren laboratorium" do naukowych przeobrażeń zachodzących w przyrodzie. Powyższa informacja świadczy o nadaniu wysokiej rangi omawianemu skrawkowi polskiego wybrzeża w procesie prac naukowo-badawczych nad zmianami w przyrodzie, zachodzącymi w rozwijającym się, urbanizowanym i uprzemysłowionym świecie. Słowiński Park Narodowy jest jednym z 13 istniejących w Polsce parków narodowych. Utworzony został (po trwających równo 20 latach usilnych starań i zabiegów naukowców i działaczy) rozporządzeniem Rady Ministrów z 23 IX 1966 r. Na jego terenie o pow. około 18 tyaha ma być zachowana w nienaruszonym stanie całość przyrody, utrzymany naturalny stan zespołów leśnych, torfowych, bagiennych, wodnych i wydmowych, a także znajdujące się na tym obszarze elementy przyrody nieożywionej. Park mieści się w województwie słupskim. Strefa rezerwatowa obejmuje jeziora - Łebsko, Dołgie, Dołgie Ml. i kilka małych zbiorników nadmorskich, pas mierzei od Łeby do Rowów, lasy i torfowiska w sąsiedztwie jeziora Łebsko i na wschodnim pobrzeżu jeziora Gardno, a wreszcie słowińską wieś Kluki nad jeziorem Łebsko. W programie zagospodarowania przestrzennego przewidziana jest również strefa ochronna - otulina - parku, obejmująca pasmo o szerokości od 4 do 10 km. W jej zasięgu znajdzie się na wschodzie miasto Łeba i jezioro Sarbsko, a na zachodzie wieś Smołdzino (w której mieści się siedziba Zarządu Parku oraz Muzeum Parku) i legendarna, wznosząca się 115 m n.p.m. góra Rowokół, z grodziskiem na szczycie i drugim na wschodnim zboczu. Ogół turystów interesuje najbardziej wędrówka przez mierzeję, dla obejrzenia słynnych ruchomych wydm, zasypywanych lub odwiewanych fragmentów lasu, ruin zasypanego w XVI w. kościoła w Łebie, Łąckiej Góry czyli najwyższej, 40-metrowej wydmy, położonej około 9 km na zachód od Łeby, a wreszcie sławnej osady rybaków o nazwie Boleniec, po której pozostały, niestety, tylko ślady. Wspomina ją dokument księcia Bogusława X (1454-1523) oraz protokół sądowy z 1558 r. Przebywali tu tylko mężczyźni w okresie połowów; kobietom dostęp był wzbroniony. Najwyższą (ponad 55 m n.p.m.) wydmę na mierzei pod Czołpinem wieńczy latarnia morska z 1874 r. Wędrówka przez mierzeję (oczywiście tylko oznakowanymi szlakami turystycznymi) należy do uciążliwych. Czerwonym szlakiem trzeba pokonań 40 km. Na wydmy, a także do słowińskiej wsi Kluki można dopłynąć z Łeby motorówką przez jezioro Łebsko. Jezioro to jest trzecim w kraju pod względem wielkości, jego powierzchnia wynosi 7140 ha, długość ponad 16 km, a największa głębokość 6,3 m. Znaczna część jeziora pokryta jest roślinnością, która stanowi miejsce gniazdowania ptactwa. Nad jeziorem Łebsko znajdują się trzy rezerwaty lęgów ptasich w rejonach wsi: Żarnowska, Gać i Kluki. Na terenie całego parku występuje około 240 gatunków ptaków osiadłych i wędrownych. Do rzadkich należą żurawie, bociany czarne, puchacze i bieliki. Świat ssaków reprezentowany jest przez jelenie (około 100 sztuk), sarny, dziki, borsuki, ostatnio jenoty, lisy i inne drobne zwierzęta, a w 1973 r. zanotowano pojawienie się wilka. Występuje także na terenie parku żmija zygzakowata, znajdująca się tu pod ochroną. W wodach parku żyją leszcze, sandacze, węgorze i inne pospolite gatunki, a także łosoś i rzadka sieja. Małże, ślimaki to dalsze bogactwo fauny parku, nadto żyje w nim bogaty świat owadów. Dla ochrony wydm i flory parku stworzono sześć rezerwatów, w tym jeden wydmowo-leśny o nazwie ,,Mierzeja", dwa leśne, florystyczny i glebowo-florystyczny. Wieś Kluki zamieszkana była do lat sześćdziesiątych XIX w. wyłącznie przez Słowińców. Do dziś pozostało tylko kilka Słowinek, które wyszły za mąż za przybyszów. O słowińskiej ludności można dowiedzieć się wiele w Muzealnej Zagrodzie Słowińskiej, a o parku w Muzeum Narodowego Parku Słowińskiego w Smołdzinie oraz w punktach informacji w biurze Dyrekcji Parku.

ocena 3,8/5 (na podstawie 10 ocen)

Wyjedź na wakacje nad morzem nad polski Bałtyk.
wczasy, Słowiński Park Narodowy, Łebsko, Dołgie, Czołpino, Łeba, Gardno